Chrupiący spód, miękki i sprężysty środek oraz wgłębienia pełne oliwy - właśnie tak powinna smakować prawdziwa focaccia. Jeśli interesuje Cię oryginalna włoska focaccia, przepis poniżej prowadzi przez dobór składników, wyrabianie wilgotnego ciasta, wyrastanie i pieczenie, a także pokazuje, jak uniknąć najczęstszych błędów.
Najważniejsze zasady udanej focacci
- Hydratacja 78% daje miękki, lekko porowaty środek.
- Ciasto powinno wyrastać łącznie około 3-4 godzin, a jeszcze lepszy efekt daje noc w lodówce.
- Charakterystyczne wgłębienia robi się opuszkami palców, nigdy wałkiem.
- Do wykończenia potrzebujesz dobrej oliwy extra vergine, soli i opcjonalnie rozmarynu.
- Focaccię piecze się w mocno nagrzanym piekarniku, zwykle w temperaturze 220-230°C.

Jaki charakter ma prawdziwa włoska focaccia
Focaccia nie jest po prostu grubszą pizzą. To drożdżowe pieczywo pieczone na blasze, z dużą ilością oliwy, miękkim wnętrzem i charakterystyczną, złotą powierzchnią. Najbardziej znana wersja to focaccia genovese z Ligurii, ale we Włoszech spotyka się też odmiany regionalne, na przykład bardziej rustykalną focaccię barese z semoliną, pomidorami i oliwkami.
W tym przepisie trzymam się stylu genueńskiego, bo najlepiej pokazuje istotę tego pieczywa. Nie dodaję cukru, mleka ani jajek. O smaku decydują przede wszystkim mąka, fermentacja, oliwa i sól, a nie długa lista dodatków.
Focaccia powinna być wilgotna i dość luźna przed pieczeniem. To normalne, że ciasto klei się do dłoni. Początkujący często dosypują wtedy zbyt dużo mąki, przez co gotowe pieczywo wychodzi ciężkie i suche.
Składniki na focaccię z jednej blachy
Podane proporcje wystarczą na prostokątną blachę o wymiarach około 30 × 40 cm. Otrzymasz 6-8 porcji, zależnie od tego, czy podajesz focaccię jako przekąskę, czy jako dodatek do obiadu.
| Składnik | Ilość |
|---|---|
| Mąka pszenna typ 00 lub mocna mąka chlebowa | 500 g |
| Woda | 390 g |
| Świeże drożdże | 5 g |
| Sól | 10 g |
| Oliwa extra vergine do ciasta | 25 g |
| Oliwa do blachy i wykończenia | 50-60 g |
| Sól morska lub płatkowa | do posypania |
| Rozmaryn | opcjonalnie |
Proporcja wody do mąki wynosi około 78%. W piekarnictwie nazywa się ją hydratacją, czyli ilością wody wyrażoną jako procent masy mąki. Dzięki niej focaccia jest lekka, ale takie ciasto wymaga delikatnego obchodzenia się i dobrze natłuszczonych dłoni.
Nie oszczędzam na oliwie, ale też nie zalewam nią ciasta bez kontroli. Najlepiej użyć oliwy łagodnej lub średnio intensywnej, ponieważ bardzo gorzka oliwa może zdominować smak pieczywa. Do środka może trafić oliwa z pierwszego tłoczenia, choć nie musi być najdroższa.
Jak przygotować i wyrastać ciasto
Wlej wodę do dużej miski i rozpuść w niej drożdże. Dodaj mąkę oraz oliwę, a potem wymieszaj łyżką, aż nie pozostaną suche fragmenty mąki.
Wsyp sól i wyrabiaj ciasto przez 5-7 minut. Nie musi być idealnie gładkie. Powinno stać się elastyczne, wilgotne i lekko lepkie.
Przykryj miskę i zostaw ciasto na 20 minut. Po tym czasie wykonaj pierwsze składanie, czyli unieś jeden bok ciasta i załóż go do środka. Powtórz czynność z każdej strony.
Powtórz składanie jeszcze 2-3 razy co 20 minut. Z każdym etapem ciasto będzie bardziej zwarte i łatwiejsze do przeniesienia.
Przełóż je do obficie natłuszczonej blachy i delikatnie rozciągnij palcami. Jeśli stawia opór, odczekaj 10 minut i spróbuj ponownie.
W temperaturze pokojowej ciasto potrzebuje zwykle 2-3 godzin, aby wyraźnie się napuszyć. Jeśli planuję focaccię na następny dzień, po pierwszym składaniu wkładam miskę do lodówki na 12-24 godziny. Dłuższa fermentacja daje głębszy smak, ale przed pieczeniem trzeba wyjąć ciasto z lodówki i pozwolić mu ogrzać się przez około 1,5-2 godziny.
Nie kieruję się wyłącznie zegarkiem. Gotowe ciasto powinno być wyraźnie napowietrzone, a po poruszeniu blachą lekko drżeć. To lepszy sygnał niż sztywne trzymanie się czasu, bo temperatura w kuchni może zmienić tempo fermentacji nawet o kilkadziesiąt minut.
Wgłębienia, oliwa i pieczenie
Gdy ciasto wyrośnie, polej je częścią oliwy i zanurz w niej opuszki palców. Delikatnie wciskaj palce aż do dna blachy, tworząc nieregularne wgłębienia. Ten etap jest ważny nie tylko dla wyglądu, ponieważ dołeczki zatrzymują oliwę i solankę, dzięki czemu powierzchnia focacci pozostaje soczysta.
Możesz przygotować prostą solankę z 30 g wody, 30 g oliwy i 5 g soli. Wymieszaj ją energicznie i rozprowadź po cieście. Na wierzchu ułóż rozmaryn oraz odrobinę soli płatkowej. Świeży rozmaryn najlepiej skropić oliwą, żeby nie przypalił się w piekarniku.
Piekarnik rozgrzej do 230°C góra-dół. Wstaw blachę na środkowy poziom i piecz focaccię przez 20-25 minut, aż wierzch będzie złoty, a spód dobrze zrumieniony. Jeśli góra ciemnieje za szybko, zmniejsz temperaturę do 220°C, ale nie wyciągaj pieczywa przed dopieczeniem spodu.
Po upieczeniu odczekaj 10 minut, zanim pokroisz focaccię. W tym czasie miękisz stabilizuje się, a oliwa rozchodzi się po wnętrzu. Najlepszy efekt uzyskuję, gdy przekładam pieczywo z blachy na kratkę, bo wtedy spód nie zaparza się od gorącej powierzchni.
Co najczęściej psuje focaccię
Zbyt dużo mąki
Klejące ciasto nie oznacza, że coś poszło źle. Zamiast dosypywać mąkę, natłuść dłonie i blat oliwą. Nadmiar mąki zmniejsza wilgotność ciasta i odbiera focacci miękkość.
Za krótkie wyrastanie
Jeśli ciasto jest niskie, zwarte i szybko wraca po naciśnięciu, prawdopodobnie potrzebuje więcej czasu. Focaccia nie powinna być pieczona zaraz po wymieszaniu. Brak fermentacji daje ciężkie pieczywo z małymi, nieregularnymi dziurkami.
Rozciąganie wałkiem
Wałek wypycha powietrze zgromadzone w cieście i niszczy strukturę miękiszu. Używaj dłoni, nawet jeśli ciasto początkowo nie chce dojść do brzegów blachy. Krótki odpoczynek zwykle rozwiązuje ten problem.
Przeczytaj również: Chleb w jajku: Szybki przepis na smak dzieciństwa zrób go sam!
Za mało tłuszczu pod spodem
Blacha powinna być wyraźnie pokryta oliwą, szczególnie przy jasnych, metalowych formach. To właśnie ona pomaga uzyskać chrupiący, lekko smażony spód. Przy papierze do pieczenia efekt będzie delikatniejszy i mniej tradycyjny.
Jak podawać i przechowywać focaccię
Najsmaczniejsza jest jeszcze lekko ciepła, podana jako pieczywo do zupy, sałatki albo warzyw z grilla. Możesz przekroić ją poziomo i użyć jako podstawy kanapki. Dobrze pasują do niej mozzarella, pieczona papryka, pomidory, pesto oraz grillowane warzywa.
Nie dodawałbym wszystkich składników naraz. Jeśli zależy Ci na klasycznym smaku, wystarczą oliwa, sól i rozmaryn. Pomidorki, oliwki czy cebula są smacznymi dodatkami, ale zmieniają charakter wypieku i mogą zwiększyć wilgotność powierzchni.
Focaccię przechowuj w papierowej torbie lub owiniętą w czystą ściereczkę przez maksymalnie 2 dni. Przed podaniem odśwież ją przez 5-7 minut w 180°C. Możesz też zamrozić wystudzone kawałki na około 2 miesiące i rozmrażać je bezpośrednio w piekarniku.
Mały szczegół, który robi największą różnicę
W domowych warunkach najłatwiej skupić się na dodatkach, ale o sukcesie decyduje coś mniej efektownego. Daj ciastu czas, nie walcz z jego wilgotnością i nie żałuj oliwy na blasze. Kiedy focaccia po upieczeniu ma sprężysty środek, złote wgłębienia i chrupiący spód, oznacza to, że technika zadziałała lepiej niż jakikolwiek dekoracyjny dodatek.
Najlepiej zacząć od wersji z rozmarynem i solą, a dopiero przy kolejnych wypiekach eksperymentować z pomidorami, oliwkami czy cebulą. Ta prosta baza jest najbardziej uniwersalna i szybko pokazuje, czym różni się prawdziwa włoska focaccia od zwykłego płaskiego chleba.
